Istraživači sa Harvarda proveli su više od 85 godina posmatrajući stotine porodica i došli do iznenađujućeg otkrića - imati sestru utječe na čoveka više nego bilo koji drugi porodični odnos. To nije samo stvar toplih osjećanja. Postoje naučne činjenice koje to potvrđuju. 

Ljudi koji imaju sestru u prosjeku imaju 15–20 posto niži nivo kortizola – čak i ako žive u različitim gradovima i viđaju se samo jednom godišnje. Samo saznanje da postoji neko ko se sjeća tvog prvog smiješnog dečka, mamine čuvene pite i onog razbijenog prozora smanjuje anksioznost. Tvoj mozak zna - postoji neko pred kim ne moraš da se pretvaraš.

U trenucima krize sestra funkcioniše kao spoljašnji regulator stresa. Kada je um preopterećen, petominutni razgovor sa njom može značajno da smanji stres. Ona ne rješava problem – ali stvara okruženje u kojem problem više ne deluje katastrofalno. Ne daje nepozvane savjete, ne osuđuje i ne pokušava da "popravi" stvari. Samo diše sa tobom na telefonu i kaže: "Tu sam."

Kod žena koje imaju sestre rjeđe se dijagnostikuje depresija tokom menopauze ili nakon razvoda. Brže se oporavljaju od teških životnih događaja. Imaju nekoga s kim mogu da se smiju starim fotografijama, prisjećaju se dječijih svađa i shvate da danas ne mogu da zamisle život jedna bez druge.

Djeca koja odrastaju sa sestrama do desete godine bolje prepoznaju emocije, lakše stupaju u kontakt sa nepoznatim ljudima i uspješnije se nose sa vršnjačkim nasiljem u školi. Sestra je prva osoba sa kojom moraš da pregovaraš oko igračke, prva koja te nauči kako da se pomiriš poslije svađe i prva koja pokazuje da ljubav ne nestaje čak i kada jedna drugu iznervirate.

Naučnici sa Harvarda su čak pokušali da to izraze brojevima: redovan kontakt sa sestrom može produžiti život u prosjeku i do 10 godina. Ne zato što ona daje novac ili rješava probleme, već zato što boravak uz nju smanjuje hormone stresa i aktivira režim oporavka u tijelu. Imunitet radi bolje, srce kuca mirnije, a ćelije sporije stare.