Tontić je rođen u selu Lušci Palanci kod Sanskog Mosta, a studije filozofije sa sociologijom završio je na Filozofskom fakultetu u Sarajevu. Poezijom i kritičkim tekstovima počeo je da se bavi sredinom šezdesetih godina, te je postao jedan od najuticajnijih i najznačajnijih pisaca savremenog doba na ovim prostorima.

Prvu zbirku poezije objavio je 1970, a bila je nagrađena saveznom nagradom lista Mladost za najbolju prvu knjigu. Bio je zagovornik protiv građanskih ratova devedesetih godina na prostorima bivše Jugoslavije, pisao je pesme o ratnim strahotama objavljene u zbirci "Sarajevski rukopis", koja je prevedena na više jezika.

Radio je kao urednik u izdavačkoj kući Svjetlost.

Dobitnik je Šestoaprilske nagrade grada Sarajeva te Šantićeve, Zmajeve i Rakićeve nagrade. U Njemačkoj je dobio nagrade za evropsku književnost: nagrada Horst Bienek Bavarske akademije lijepih umjetnosti te nagrada grada Heidelberga Književnost u egzilu.