Novi izvještaj pokazuje kako se Amerikanci suočavaju s novom epidemijom. Usamljenost. Ona pogađa polovinu odrasle populacije i ekonomiju košta milijarde dolara godišnje. Ali nisu samo Amerikanci usamljeni. Evropljani su u istom "raspoloženju".

Zvanični podaci Evropske unije potvrđuju da "epidemija usamljenosti" nije samo američki problem, već i "rastući socioekonomski izazov širom Evrope, s ozbiljnim posljedicama po tržište rada i zdravstvene sisteme".

Prema velikom istraživanju koje je proveo Zajednički istraživački centar Evropske komisije, 13 posto građana Evropske unije reklo je da se osjećaju usamljeno većinu vremena ili stalno. Kada se dodaju oni koji se osjećaju usamljeno "ponekad", ovaj udio raste na više od 35 posto stanovništva.

Suprotno uvriježenom stereotipu da su sjeverne zemlje hladnije i usamljenije, podaci pokazuju drugačiju sliku. Najviši nivoi hronične usamljenosti, više od 20 posto, zabilježeni su u zemljama istočne i južne Evrope, poput Mađarske, Grčke, Bugarske i Poljske. S druge strane, najniže stope usamljenosti zabilježene su u Holandiji i skandinavskim zemljama.

Kao i u SAD-u, epidemija je najteže pogodila Generaciju Z i milenijalce, odnosno osobe od 18 do 25 godina. U ovoj starosnoj grupi, udio hronično usamljenih osoba je čak dvostruko veći nego među osobama starijim od 65 godina.

Evropska komisija je u svojim analizama istakla da usamljenost i socijalna izolacija imaju direktan negativan utjecaj na ekonomsku produktivnost. Usamljeni radnici češće mijenjaju posao, imaju niži nivo angažmana na poslu i češće uzimaju bolovanje, što evropske kompanije košta milijarde eura godišnje zbog gubitka produktivnosti.

Izvještaj je pokazao da su mlađe generacije, odnosno osobe od 15 do 24 godine, najteže pogođene. Ova grupa je zabilježila pad od 70 posto u vremenu provedenom u direktnom društvenom kontaktu tokom 2020. godine u poređenju sa prethodne dvije decenije.

Stručnjaci identificiraju nekoliko ključnih faktora koji su milenijalce i pripadnike Generacije Z pretvorili u najusamljenije generacije u historiji.

Disfunkcionalan stambeni sistem: Visoke cijene nekretnina i loše urbanističko planiranje prisiljavaju mlade ljude da žive u područjima koja ne podstiču razvoj zajednice i interakciju sa susjedstvom. Izvještaj navodi da se broj domaćinstava sa jednom osobom u SAD-u udvostručio u posljednjih 60 godina.

Utjecaj društvenih medija: Brojne naučne studije godinama potvrđuju direktnu vezu između prekomjernog vremena provedenog na digitalnim platformama i pogoršanja mentalnog zdravlja.

Nasljeđe pandemije i rada od kuće: Epidemiju usamljenosti značajno je ubrzala pandemija koronavirusa, koja je zatvorila škole i urede. Iako su zdravstvene mjere odavno ukinute, mnogi mladi radnici trajno su ostali u režimu rada od kuće, provodeći radne dane u izolaciji vlastitih domova.

Podizanje svijesti o ovom problemu ključno jer je hronična usamljenost direktno povezana s nizom ozbiljnih zdravstvenih rizika. To uključuje: kardiovaskularne bolesti i moždani udar, demenciju i kognitivni pad, depresiju, anksioznost i preranu smrt.

Iz poslovne i makroekonomske perspektive, ovaj fenomen se direktno odražava na pad produktivnosti, povećano korištenje bolovanja i ogromne troškove zdravstvenog osiguranja koje snose kompanije i država.

Stručnjaci smatraju da s obzirom na duboke posljedice koje usamljenost i izolacija imaju na društvo, imamo ne samo priliku već i obavezu da uložimo iste resurse i investicije u rješavanje problema društvene povezanosti koje smo usmjerili na borbu protiv pušenja, gojaznosti i krize ovisnosti. Usamljenost ještetna po zdravlje kao i pušenje pola kutije cigareta dnevno,  piše Bonitet.