Žohari se dugo smatraju stvorenjima koja mogu preživjeti gotovo sve, dijelom zahvaljujući svom DNK-u koji sadrži čitav niz mehanizama za preživljavanje,od neutralizacije otrova do regeneracije izgubljenih dijelova tijela.

Studija istraživača sa Univerziteta u Sydneyju donosi novo razumijevanje genoma žohara. Naučnici su otkrili da su ovi insekti preuzeli velike količine DNK od bakterije Blattabacterium cuenoti, koja živi unutar njihovih ćelija i pomaže im u recikliranju azota.

Iako je ranije bilo poznato da ova bakterija ima važnu ulogu u životu žohara, sada je otkriveno da je tokom evolucije prenijela desetine hiljada dijelova svog genetskog koda domaćinu.

Ovaj proces poznat je kao horizontalni prijenos gena (HGT). Dok je čest među bakterijama i mikroorganizmima, dugo se smatralo da je mnogo rjeđi kod složenijih organizama poput životinja i biljaka.

Analizom genoma 18 vrsta žohara i termita, istraživači su pronašli čak 40.485 dijelova bakterijske DNK. Prije ovog otkrića najveći broj horizontalno prenesenih gena kod jednog složenog organizma bio je manji od 300.

- Naši nalazi ukazuju na sveprisutni horizontalni prijenos gena u genomima složenih organizama, s mogućim velikim utjecajem na prilagođavanje i nastanak novih vrsta - naveli su istraživači u radu objavljenom u časopisu PNAS.

Ovo otkriće dodatno objašnjava nevjerovatnu otpornost žohara. Američki žohar (Periplaneta americana) ima jedan od najvećih genoma među insektima, oko 3,38 milijardi baznih parova, što je veličinom slično ljudskom genomu.

Njihova snaga krije se u velikom broju gena povezanih s detoksikacijom, što im omogućava da se hrane razgrađenim materijalom, prežive u zagađenim sredinama i razviju otpornost na insekticide.

Naučnici vjeruju da će buduća istraživanja genoma žohara, uz pomoć tehnologija poput uređivanja gena CRISPR-Cas9, otkriti kakvu ulogu ima ova "posuđena" DNK i koliko je horizontalni prijenos gena zapravo oblikovao evoluciju života na Zemlji.