Svi koji su gledali utakmicu Bosna i Hercegovina - Panama ostali su iznenađeni načinom na koji je rađen prijenos susret igranog u St. Louisu.

Na momente su igrači bili preblizu, na momente predaleko i sve je nekako izgledalo zbunjujuće jer prijenosi utakmica u Evropi izgledaju znatno drugačije.

Prva i osnovna razlika u načinu prijenosa utakmica u SAD-u i Evropi krije se u sistemima. Evrope je decenijama vezana za sistem od 50 H, dok Amerikanci rane s NTSC standardom i frekvencijom od 60 Hz.

Iz tog razloga signal iz SAD-a emitovan na evropskim televizijama i platformama izgleda drugačije što se moglo primijetiti na meču BiH - Panama.

I dok su prijenosi fudbalskih mečeva u evropi prirodniji manje agresivni, u SAD-u se dosta oslanjaju na kontrast, saturaciju pa ukupna vizualna dinamika izgleda drugačije. Npr. tereni su izrazito zelene boje, a dresovi djeluju svjetlije i oštrije.

Možda i najvažnija razlika se krije u samoj strukturi stadiona pa položaj glavnih kamera nije isti. U SAD-u su stadioni uglavnom namijenjeni za američki fudbal, a u Evropi za fudbal.

Iz tog razloga kamere u SAD-u znaju biti postavljene više ili niže te su automatski drugačiji uglovi snimanja pa nekad igrači izgledaju sitnije, odnosno krupnije.

Zbog svega nabrojanog gledati fudbalsku utakmicu u američkoj produkciji svakom Evropljaninu izgleda čudno i neobično.

Ovo u suštini znači da će i prijenosi mečeva Svjetskog prvenstva biti drugačiji pa će se gledatelji u BiH morati naviknuti na gledanje utakmica iz nešto drugačije perspektive.